خدایا چه سخته جدایی .چه سخته دوری ازعشق وتنهایی

ولی سخت ترازآن انتظاراست .همان انتظاری که به من امیداتصال می دهد.

یعنی ممکن است بار دیگر خوشبختی بااوبودن  رادرآغوش بگیرم .

ممکن است باردیگرطعم شیرین بااوبودن رابچشم ؟                              

واین منم که سالها در کنار پل به انتظار نشسته ام

روزها در خیالت وشبها دررویایت به کنجی نشسته

ودر خلوت گریستم .

راستی اگر روزی بیایی چه خواهد شد؟

من به باورهایم ایمان دارم تو خواهی آمد.

ولی افسوس که او هرگز نمی داند

نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه من

که اورادوست می دارم

ولی افسوس اوهرگز نگاهم رانمی خواند

به برگ گل نوشتم من

که اورادوست می دارم

ولی افسوس اوگل را به زلف کودکی آویخت تا اورا بخنداند

      وقتی که به تو فکر میکنه احساس میکنه که       

زندگی واقعاباارزشه پس هروقت دلت گرفت این